Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

Αιχμαλωσία

«Πέντε χιλιάδες βόλτες στο κέντρο της πόλης της δίδαξαν τον τρόπο ν' αποφεύγεις τους άλλους, να γλιστράς σα σκιά, να πεθαίνεις στο πλάι τους, να κάνεις ότι δεν τους ξέρεις, ότι ποτέ δεν τους γνώρισες...
Δεν είμαστε πια όλοι μαζί: ίσως επειδή, όπως λέει ο Χρήστος, χάσαμε το κέντρο και βυθιστήκαμε ένας-ένας στον υποκειμενικό του χρόνο, περιμένοντας το μέλλον για να μαζέψουμε τα κομμάτια... Δεν είμαστε όμως ολότελα μόνοι: γυρίζοντας πίσω μέσα μας, ανακαλύπτουμε ένας-ένας πως είμαστε όλοι εκεί, πως κουβαλάμε ακόμα ο ένας τον άλλον... Δεν έχουμε ακόμη απάντηση στο ερώτημα "πώς πέρασαν τα χρόνια;" κι ίσως είναι καλύτερα έτσι (δεν ωφελεί να φτάνει κανείς πριν της ώρας του, δεν πρέπει να τρομάζουμε τα φαντάσματα). Μέσα μας ξέρουμε μόνο -με τη χάρη μιας πάντα διφορούμενης γνώσης- πως τα παιδιά το 'σκασαν, οι γυναίκες στέρεψαν, τα τραγούδια σώθηκαν κι όλοι μαζί είμαστε πια ένας-ένας ».

Από τη «Γραμμή του ορίζοντος» του Χρήστου Βακαλόπουλου, εκδόσεις Εστία

Δεν υπάρχουν σχόλια: