Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

Τα θραύσματα

Τα θραύσματα τα διασκορπιζόμενα ασπλάχνως
Στις οδούς και τις ρύμες της υφηλίου οικουμένης
Πατούμενα υπό πάντων ως μη όντα
Συλλέγονται και συντίθενται ευλαβώς
Από χέρια ικανά μαΐστορος σε μορφές ψηφιδωτές
Κάλλους αφθίτου
-Συνειρμική μετάβαση στο μυστήριο του σπόρου του σίτου
Που πρέπει πρώτα να πέσει και να αποθάνει εις την γην
Για να αποφέρει καρπόν αγλαόν και χρυσένδυτον-
Στο σκοτάδι της πιο βαθειάς νύχτας κυοφορείται
Κρυφίως η πλησμονή του φωτός
Όπως σαφώς μαρτυρείται στα ευμεγέθη μάτια
Των νοσταλγών της Ογδόης Ημέρας
Των ευαγγελιζομένων επ’ ελπίδι
Ότι η ζωή θα ανατείλει τρισένδοξη
Εκ της κοιλίας του μνήματος.

Τα «θραύσματα» είναι ποίημα του Κωνσταντίνου Μπιμπή
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

Σείστηκε το αμφιθέατρο όταν τετραπληγικός αριστούχος φοιτητής παρέλαβε το πτυχίο του


Προέλευση: taxydromos.gr

Πολύ συγκινητικές στιγμές έζησαν όσοι βρέθηκαν την περασμένη Τετάρτη στην απονομή των πτυχίων του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Φοιτητές, συγγενείς, φίλοι και καθηγητές, χειροκρότησαν επί ώρα όρθιοι τον Νείλο Ψαθά, αριστούχο φοιτητή που έλαβε το πτυχίο του την περασμένη Τετάρτη.

Ο 27χρονος Λαρισαίος κατάφερε να αποφοιτήσει παρά το γεγονός ότι πάσχει από γενετής τετραπληγία. Μάλιστα ο Νείλος βραβεύτηκε ως ο αριστούχος του τμήματός του. Ο 27χρονος έδωσε μαθήματα ζωής και ενέπνευσε σε όλους πολύτιμα μηνύματα για τη ζωή.

Πάνω στο αναπηρικό του αμαξίδιο, με τους φύλακες-αγγέλους του στο προσκέφαλό του, τη μητέρα του που του κρατούσε το μικρόφωνο και τον πατέρα του που του κρατούσε το χαρτί με τον όρκο, ο Νείλος Ψαθάς εκφώνησε τον όρκο της αποφοίτησής ως ο αριστούχος του τμήματός του.

Το αμφιθέατρο σείστηκε από το παρατεταμένο χειροκρότημα, τόσο όταν του απονεμήθηκε το πτυχίο του, όσο και όταν ο κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής, Θανάσης Λουκάς, τον βράβευσε ως πρωτεύσαντα απόφοιτο, με βαθμολογία 8,08.

Συγκλονισμένοι γονείς φοιτητών έδιναν συγχαρητήρια ένας προς ένας στον αριστούχο απόφοιτο και την οικογένειά του με τη λήξη της τελετής ορκωμοσίας, όπως επίσης οι συμφοιτητές του και οι καθηγητές του που βίωσαν από κοντά τον αγώνα του 27χρονου.

«Δεν μου αρέσει να διαχωρίζω, αλλά ο συγκεκριμένος απόφοιτος είναι αξιέπαινος, όχι μόνο επειδή κατάφερε παρά τις δυσκολίες να ολοκληρώσει τις σπουδές του αλλά και να αριστεύσει», σχολίασε ο Κοσμήτορας, κ. Λουκάς.

Μιλώντας στην εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας, ο 27χρονος Νείλος Ψαθάς αναφέρθηκε στην απόφασή του να φοιτήσει στο συγκεκριμένο τμήμα. «Μπήκα το 2010 με παρότρυνση του αδερφού μου που ήταν ήδη φοιτητής στο συγκεκριμένο τμήμα. Η φοίτηση ήταν αρκετά δύσκολη και απαιτητική. Το πρόγραμμα σπουδών είναι δύσκολο, υπάρχουν απαιτητικά μαθήματα και θέλει μεγάλη αφοσίωση. Με πολύ προσπάθεια τα κατάφερα», είπε αναφερόμενος στην πολύτιμη στήριξη που είχε τόσο από τους γονείς τους όσο και από τους καθηγητές του.

Κατά τα διάρκεια των σπουδών του, ο Νείλος Ψαθάς εργαζόταν ταυτόχρονα είτε part time είτε full time από απόσταση σε εταιρεία ως προγραμματιστής.

Μάλιστα εξακολουθεί να εργάζεται, και όπως ανέφερε θα συνεχίσει πάνω στο αντικείμενό του. Ο ίδιος θέλησε να μοιραστεί ένα πολύτιμο μάθημα ζωής: «Όπου υπάρχει ελπίδα υπάρχει και ζωή», είπε χαρακτηριστικά.

Χαρούμενος ο πατέρας του, Ιωάννης Ψαθάς, δήλωσε υπερήφανος για τον αγωνιστή της ζωής γιο του. «Δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Εμείς ως γονείς βοηθήσαμε όπου μπορούσαμε. Κυρίως όμως ο ίδιος βοήθησε τον εαυτό του», είπε ο κ. Ιωάννης Ψαθάς.
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Η πείρα

Μή μέ πιστεύετε ὅσο γερνῶ τόσο λιγότερο καταλαβαίνω, ἡ πείρα μου ξέμαθε τόν κόσμο

Από το έργο "Τρία ποίηματα σε τιμή ευκαιρίας" του Οδυσσέα Ελύτη, εκδόσεις Ίκαρος Ολόκληρη η ανάρτηση...

Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Η Ιστορία της αγάπης του Θεού

Για τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο κάθε σχόλιο είναι μάλλον περιττό. Είναι Καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας, καθώς και Διευθυντής Θεολογικών και Ιερατικών Σπουδών στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, Επισκέπτης Καθηγητής στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Cambridge και στο Πανεπιστήμιο του Winchester, με σημαντικό συγγραφικό θεολογικό έργο, γνωστός και από τις δημόσιες παρεμβάσεις του στο πεδίο του σύγχρονου θεολογικού και κοινωνικού διαλόγου. Βιβλία και άρθρα του έχουν εκδοθεί σε εννέα γλώσσες. Λόγω του εξαίρετου επιστημονικού του επιπέδου σχεδόν όλα του τα βιβλία είναι εξειδικευμένα και δυσνόητα για το ευρύ κοινό. Επιτέλους η εξαίρεση ήρθε ως μεγάλο δώρο αντισταθμίζοντας την προηγούμενη αναγνωστική δυσκολία.

Η Ιστορία της αγάπης του Θεού είναι η ιστορία της Εκκλησίας, μια ιστορία αγάπης «μέσα στον ανθρώπινο χρόνο, και η κλήση του για την μεταβολή του τρόπου της δικής μας ύπαρξης μέσα στη δωρεά της» καθώς σημειώνει ο ίδιος στις τελευταίες γραμμές του κειμένου του. Πρόκειται για μία συλλογή διδασκαλιών, ομιλιών, διαλέξεων σε ανοικτά ακροατήρια και συνεντεύξεων του π. Νικολάου. Στο διαδίκτυο όλα αυτά τα χρόνια κυκλοφορούσαν πολλές από αυτές τις ομιλίες ενώ ξέχωρες ευκαιρίες επαφής με τη θεολογική του σκέψη είχαμε και μέσα από τις συνεντεύξεις και τα άρθρα του σε εφημερίδες. Ωστόσο αυτό είναι το πρώτο έργο του, όπως σημειώνει ο ίδιος στο προοίμιο της έκδοσης, που απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό. Σκοπός του είναι, μέσω της αμεσότητας του προφορικού λόγου που χαρακτηρίζει όλα τα κείμενα του βιβλίου, να προσεγγίσει τον απαιτητικό σημερινό αναγνώστη χαρίζοντάς του την εμπειρία που ο ίδιος έχει αποκομίσει μέσα από την εκκλησιαστική του βιοτή και μελέτη.

Διάφοροι αναγνώστες έχουν χαρακτηρίσει αυτό το βιβλίο ως το καλύτερο των τελευταίων δυο ετών. Δεν ξέρω εάν το χρονικό περιθώριο είναι αληθές αλλά για την ποιότητά του δύσκολα μπορώ να βρω κάτι τόσο συγκρίσιμο με την ποιότητα αυτού του έργου την ίδια χρονική περίοδο. Στην ανάγνωσή του δοκίμασα πάμπολλες ευχάριστες εκπλήξεις, γύρισα πολλές φορές και διάβασα ξανά και ξανά κάποια κομμάτια, έμεινα απορημένος και γλυκαμένος από τις προεκτάσεις που μπορεί να λάβει μια σχέση με έναν Θεό που ως χθες γνώριζες λιγότερο και τώρα σου αποκαλύπτεται πιο καθαρά. Θυμήθηκα τα λόγια της γιαγιάς για την ερμηνεία των σημαδιών που πρέπει να μάθεις να διαβάζεις στη ζωή σου και κατάλαβα πως τα κατάλληλα μαθήματα έρχονται όταν μπορούμε να τα εννοήσουμε. Δεν υπάρχει νωρίτερα, δεν είναι μάθημα, δεν υπάρχει μετά γιατί το αργά κουβαλά μαζί του ως κλοπιμαία και όσα δεν έμαθες τη σωστή στιγμή.

Όπως σημειώνει στον πρόλογο της έκδοσης ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Βατοπαιδίου Γέρων Εφραίμ: ο Θεός δεν είναι φιλοσοφία, ιδεολογία, μία ανωτέρα δύναμις ή κάτι τρίτο για τον άνθρωπο, δεν είναι κάτι ξένο προς αυτόν. Ο Θεός από ανέκφραστη αγάπη δημιούργησε τον άνθρωπο για να γίνει κάποτε μέτοχος της αιώνιας μακαριότητος και δόξας Του, αλλά και με την προοπτική ότι θα τον «ενδυθεί»• θα ενσαρκωθεί ο ίδιος ο Θεός εν χρόνω. Η είσοδος και η αποδοχή της αγάπης του Θεού στην προσωπική μας ζωή αλλάζει την σκέψη, τους λογισμούς, τις επιθυμίες, την συνείδησή μας, όλο το είναι μας. Σε κανένα σημείο του βιβλίου δεν νιώθει ο αναγνώστης να διαβάζει ένα κείμενο κάποιου θεολόγου καθηγητή που ξέρει μόνο την επιστημονική έρευνα. Η ζωντάνια, η ευρηματικότητα, η αναφορά σε καθημερινά περιστατικά και επεισόδια από το βίο των αγίων, με ιδιαίτερη μνεία στον αγαπημένο του άγιο Μάξιμο, η αναφορά σε πολλούς επιστημονικούς χώρους και αναζητήσεις καθιστούν την ανάγνωση απολαυστική.

Προσπάθησα να απομονώσω διάφορα από τα μέρη των διαφόρων κεφαλαίων για να μεταφέρω κάτι από τον πλούτο της αλήθειας που μεταφέρει ο π. Νικόλαος. Μάταια! Κάθε φορά που ξεχώριζα κάτι ένιωθα με βεβαιότητα πως αδικώ και την παραμικρή γραμμή που άφηνα πίσω. Ξανά και ξανά. Νομίζω δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη για την ποιοτική διαφορά αυτού του βιβλίου παρά μόνο με την ανάγνωση και της τελευταίας του σελίδας. Με βεβαιότητα μόνο μπορώ να υπογράψω πως δεν θα βρεθεί ένας να μετανιώσει για την επιλογή της ανάγνωσής του. Στο τέλος θα εύχεται να μην υπάρχει τέλος. Όπως ακριβώς γίνεται και με την ιστορία της αγάπης του Θεού…

Η Ιστορία της αγάπης του Θεού κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Ι. Μ. Μ. Βατοπαιδίου.
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Μην γκρινιάζετε, ζήστε

Προέλευση: www.iefimerida.gr

Η Χόλι Μπάτσερ πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 2018, σε ηλικία 27 ετών. Είχε προσβληθεί από ανίατη μορφή καρκίνου και πριν πεθάνει ανέβασε μια ανοιχτή επιστολή στο Facebook.

Το συγκλονιστικό μήνυμά της κάνει τον γύρο του κόσμου και δίνει συμβουλές σε όσους έχουν ακόμη όλη τη ζωή μπροστά τους.

Το γράμμα της ανέβηκε στο Facebook στις 3 Ιανουαρίου 2018 και είναι ένας ύμνος στη ζωή. Ηταν μια νέα κοπέλα αποφασισμένη να γευτεί την ύπαρξή της ως την τελευταία της αναπνοή. Οι λέξεις της συγκλονίζουν και βρίσκουν απήχηση στον καθένα από εμάς:

«Μια μικρή συμβουλή ζωής από τη Χολ:

Είναι ένα παράξενο πράγμα να συνειδητοποιήσεις και να αποδεχθείς τον θάνατό σου στα 26 σου. Είναι απλά ένα από τα πράγματα που θα προτιμούσατε να μην ξέρετε. Οι μέρες περνούν και φαντάζεστε ότι θα συνεχίζουν να έρχονται. Ωσπου το αναπόφευκτο φτάνει. Πάντα φαντάστηκα τον εαυτό μου να γερνάει, να έχω ρυτίδες και γκρίζα μαλλιά, προφανώς εξαιτίας της υπέροχης οικογένειάς μου (με πολλά μικρά παιδιά). Το ποθώ τόσο πολύ που με κάνει να πονάω.

Αυτό είναι το θέμα με τη ζωή. Είναι εύθραυστη, πολύτιμη και απρόβλεπτη και κάθε μέρα είναι ένα δώρο, όχι ένα κεκτημένο δικαίωμα. Τώρα είμαι 27 ετών. Δεν θέλω να πεθάνω. Αγαπώ τη ζωή μου. Είμαι ευτυχισμένη... Πρέπει να το πω στους δικούς μου. Αλλά δεν το ελέγχω.

Δεν ξεκίνησα να γράψω αυτό "το σημείωμα πριν πεθάνω" για να σας φοβίσω με τον θάνατο -μου αρέσει το γεγονός ότι αγνοούμε οι περισσότεροι ότι είναι αναπόφευκτος. Αλλά θέλω να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα το οποίο χρησιμοποιείται ως ταμπού ως να μην συμβαίνει ποτέ σε κανέναν από εμάς... Ηταν λίγο δύσκολο.

Θέλω απλά οι άνθρωποι να σταματήσουν να αγχώνονται με τα ασήμαντα πράγματα της ζωής και να θυμηθούν ότι όλοι έχουν την ίδια μοίρα τελικά. Επομένως, κάνε ό,τι μπορείς ώστε ο χρόνος σου να είναι άξιος και υπέροχος, χωρίς τις βλακείες.

Έβαλα μέσα σε αυτό το γράμμα πολλές σκέψεις μου, γιατί έχω πολύ χρόνο για να διαλογιστώ για τη ζωή αυτούς τους τελευταίους μήνες. Σίγουρα, στο μέσο της νύχτας έρχονται τα περισσότερα πράγματα στο κεφάλι μου!

Κάθε φορά που παραπονιέστε για γελοία πράγματα σκεφτείτε κάποιον που βρίσκεται πραγματικά αντιμέτωπος με τον θάνατο. Αναγνωρίστε πόσο μικρό είναι το πρόβλημά σας και αντιμετωπίστε το. Είναι φυσικό να βλέπεις κάτι που σε αγανακτεί, αλλά προσπαθήστε να μην το συντηρείτε και να μη χαλάτε και την ημέρα των άλλων.

Μόλις το κάνετε αυτό, βγείτε, πάρτε μια βαθιά αναπνοή, φρέσκο αέρα στα πνευμόνια σας, κοιτάξτε πόσο όμορφος είναι ο γαλάζιος ουρανός και πόσο πράσινα είναι τα δένδρα. Είναι τόσο όμορφα. Σκεφτείτε πόσο τυχερός είστε να μπορείτε να το κάνετε -να αναπνέετε δηλαδή.

Ίσως σήμερα βρεθήκατε σε μποτιλιάρισμα, ή κοιμηθήκατε άσχημα εξαιτίας των παιδιών σας, ή ο κομμωτής σάς έκοψε τα μαλλιά υπερβολικά. Ίσως έχετε σπάσει τα καινούργια ψεύτικα νύχια σας, ή το στήθος σας φαίνεται πολύ μικρό, ή έχετε κυτταρίτιδα στα οπίσθια και η κοιλιά σας είναι πλαδαρή.

Παρατήστε όλες αυτές τις βλακείες... Σας ορκίζομαι ότι δεν θα τα σκέφτεστε όλα αυτά όταν θα έρθει η σειρά σας να "φύγετε". Είναι τόσο ασήμαντα όταν κοιτάτε τη ζωή στο σύνολό της. Εγώ κοιτάζω το σώμα μου να αδυνατίζει χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα και το μόνο που εύχομαι στο εξής είναι να έχω γενέθλια για μια ακόμη φορά, να γιορτάσω Χριστούγεννα για μια ακόμη φορά με την οικογένειά μου, ή μία επιπλέον ημέρα με τον φίλο μου και τον σκύλο μου. Απλά ακόμη μια μέρα.

Ακούω ανθρώπους να διαμαρτύρονται πόσο δύσκολη είναι η δουλειά τους και πόσο δύσκολο είναι να κάνουν γυμναστική. Να είστε ευγνώμονες που μπορείτε σωματικά να τα κάνετε. Η δουλειά και η γυμναστική μοιάζουν τόσο ασήμαντα... ώσπου το σώμα σας δεν σας επιτρέπει πια να τα κάνετε.

Προσπάθησα να ζήσω μια υγιεινή ζωή και αυτό ήταν πραγματικά το πάθος μου. Εκτιμήστε την υγεία σας και το λειτουργικό σας σώμα, ακόμη κι αν δεν είναι στο ιδανικό μέγεθος. Φροντίστε το και εκτιμήστε το πόσο εκπληκτικό είναι. Μετακινήστε το, θρέψτε το με υγιεινή τροφή. Αλλά μην αποκτήσετε εμμονή.

Θυμηθείτε ότι η καλή υγεία δεν περιορίζεται στο σώμα. Δουλέψτε επίσης σκληρά για να βρείτε τη νοητική σας ευτυχία, τη συναισθηματική και την πνευματική. Με αυτόν τον τρόπο θα ανακαλύψετε πόσο ανούσια και χαζή είναι η απεικόνιση του τέλειου σώματος που βλέπουμε στα social media, πόσο ασήμαντη... Με την ευκαιρία, μια και μιλάμε γι’ αυτό, σβήστε τους λογαριασμούς που σας δίνουν την αίσθηση ότι είστε σκατά. Φίλων ή μη. Γίνετε αδίστακτοι για το δικό σας καλό.

Εκτιμήστε ότι κάθε μέρα δεν πονάτε και ακόμη και τις ημέρες που νιώθετε άσχημα από γρίπη, έναν πόνο στην πλάτη ή τράβηγμα στον αστράγαλο, δεχτείτε το, φανείτε ευγνώμονες για το γεγονός ότι δεν κινδυνεύει η ζωή σας.

Και να γκρινιάζετε λιγότερο! Βοηθήστε περισσότερο τους άλλους!

Δώστε, δώστε, δώστε. Είναι αλήθεια ότι είμαστε πιο ευτυχισμένοι όταν κάνουμε πράγματα για τους άλλους, παρά για τον εαυτό μας. Εγώ θα ήθελα να είχα κάνει περισσότερα. Από τότε που αρρώστησα, συνάντησα τους πιο απίστευτα γενναιόδωρους ανθρώπους και τους πιο καλούς, έλαβα τα πιο σοφά γράμματα και τα πιο αγαπησιάρικα από την οικογένειά μου, από τους φίλους μου, αλλά και από ξένους. Περισσότερα από όσα θα μπορούσα ποτέ να τους ανταποδώσω. Ποτέ δεν θα το ξεχάσω και θα τους είμαι πάντα ευγνώμων.

Είναι παράξενο να έχεις χρήματα για να ξοδέψεις στο τέλος... όταν πεθαίνεις. Δεν είναι μια στιγμή που θα βγαίνατε για να αγοράσετε πράγματα, ως συνήθως, όπως ένα καινούργιο φόρεμα. Αυτό σας κάνει να σκέφτεστε ότι είναι ηλίθιο να πιστεύεις ότι αξίζει να ξοδεύεις τόσα χρήματα για καινούργια ρούχα και για καινούργια πράγματα στη ζωή.

Αγοράστε στη φίλη σας κάτι συμπαθητικό αντί για ένα φόρεμα, προϊόντα ομορφιάς ή κοσμήματα για έναν γάμο.

1. Κανένας δεν θα παρατηρήσει αν φορέσατε το ίδιο ρούχο δύο φορές. 2. Θα σας κάνει καλό. Καλέστε την για φαγητό ή, καλύτερα, ετοιμάστε εσείς να φάτε. Καλέστε την για έναν καφέ. Δώστε της ή αγοράστε της ένα φυτό, ένα μασάζ ή ένα κερί και πείτε της ότι την αγαπάτε όταν της το δίνετε.

Σεβαστείτε τον χρόνο των άλλων. Μην τους αφήνετε να σας περιμένουν γιατί είστε ανίκανοι να φτάσετε στην ώρα σας. Ετοιμαστείτε πιο νωρίς και εκτιμήστε το γεγονός ότι οι φίλοι σας θέλουν να μοιραστούν τον χρόνο τους μαζί σας. Δεν έχουν όρεξη να κάθονται μόνοι να περιμένουν έναν φίλο. Θα κερδίσετε έτσι και την εκτίμησή τους.

Φέτος, η οικογένειά μας δέχτηκε να μην κάνει τίποτα για τα Χριστούγεννα και ήταν εκπληκτικό. Γιατί οι άνθρωποι δεν είχαν την πίεση με τα ψώνια και επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους στο να γράψουν κάρτες σε φίλους. Φανταστείτε την οικογένειά μου να προσπαθεί να μου αγοράσει δώρο ξέροντας ότι μπορεί να τους μείνει στα χέρια... περίεργο! Το δίδαγμα είναι πως τα δώρα δεν είναι απαραίτητα για επιτυχημένα Χριστούγεννα.

Χρησιμοποιήστε τα χρήματά σας για εμπειρίες... Ή τουλάχιστον μη χάνετε εμπειρίες γιατί έχετε δαπανήσει όλα τα χρήματά σας για υλικές κουταμάρες. Κάντε την προσπάθεια να πάτε ένα μονοήμερο ταξίδι στην παραλία αντί να το αναβάλετε. Βουτήξτε τα πόδια σας στο νερό και βουλιάξτε τα δάχτυλά σας στην άμμο. Βρέξτε το πρόσωπό σας με αλμυρό νερό.

Βγείτε στη φύση.

Προσπαθήστε απλά να επωφεληθείτε από την ύπαρξή σας αυτή την παρούσα στιγμή, αντί να την ψάχνετε μέσω του κινητού σας. Η ζωή δεν υπάρχει για να τη ζει κανείς στο κινητό ή στην τέλεια φωτογραφία... Επωφεληθείτε από τη στιγμή γαμώτο, εσείς άνθρωποι!

Ασχετη ρητορική ερώτηση. Αυτές οι ώρες που περνάμε στο κομμωτήριο ή στα μακιγιάζ, κάθε μέρα, ή σε μια νυχτερινή έξοδο, αξίζουν πραγματικά; Ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό στις γυναίκες.

Ξυπνήστε νωρίς και ακούστε τα πουλιά ενώ κοιτάζετε τα όμορφα χρώματα που ο ήλιος σάς προσφέρει όταν ξημερώνει.

Ακούστε μουσική... ακούστε πραγματικά. Η μουσική είναι θεραπεία.

Χαϊδέψτε τον σκύλο σας. Εκεί που πάω θα μου λείπει.

Μιλήστε στους φίλους σας. Αφήστε το κινητό. Ρωτήστε, είναι καλά;

Ταξιδέψτε αν το θέλετε, μην το κάνετε αν δεν το θέλετε πραγματικά.

Δουλέψτε για να ζήσετε, μην το κάνετε αν δεν υπάρχει λόγος.

Πραγματικά, κάντε μόνο ό,τι κάνει την καρδιά σας ευτυχισμένη.

Φάτε γλυκά! Μηδέν ενοχές.

Πείτε "όχι" σε πράγματα που δεν θέλετε πραγματικά να κάνετε.

Μη νιώθετε υποχρεωμένοι να κάνετε αυτά που οι άλλοι θεωρούν ότι φέρνουν την ευτυχία... Μπορεί εσείς να θέλετε μια μέτρια ζωή και να σας αρέσει.

Πείτε στους δικούς σας ότι τους αγαπάτε κάθε φορά που σας δίνεται η ευκαιρία και αγαπήστε τους με ό,τι έχετε.

Επίσης, θυμηθείτε ότι αν κάτι σας κάνει δυστυχισμένους, έχετε τη δυνατότητα να το αλλάξετε -στη δουλειά, στον έρωτα, οπουδήποτε. Αποκτήστε το θάρρος να αλλάξετε. Δεν ξέρετε πόσο καιρό θα είστε στη Γη, επομένως μη χάνετε τον χρόνο σας να είστε δυστυχισμένοι.

Οπως και να 'χει, πρόκειται απλά για μια συμβουλή ζωής, κορίτσια. Πάρτε την ή αφήστε την, δεν με πειράζει!

Α, κάτι τελευταίο! Αν μπορείτε, κάντε μια καλή πράξη για την ανθρωπότητα και αρχίστε να δίνετε αίμα. Θα σας κάνει καλό ξέροντας ότι σώζετε ζωές. Νομίζω ότι κανείς δεν το σκέφτεται, ενώ μπορούμε ο καθένας να σώσει 3 ζωές!

Η αιμοδοσία με βοήθησε να ζήσω έναν παραπάνω χρόνο -έναν χρόνο για τον οποίο νιώθω ευγνωμοσύνη που μπόρεσα να κρατηθώ στη Γη με την οικογένειά μου, τους φίλους μου και τον σκύλο μου. Εναν χρόνο κατά τον οποίο έζησα μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου...

Ωσπου να σας ξαναδώ

Χόλι

Χοχο!»
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Τι είναι ο δάσκαλος;

Δεν έλεγα πως ήμουν τίποτα. Ήμουν κάτι περισσότερο από δάσκαλος. Και κάτι λιγότερο. Μέσα στην τάξη ενός λυκείου είσαι λοχίας εκπαιδευτής, ραβίνος, ένας ώμος για να κλάψει ο μαθητής, κέρβερος, τραγουδιστής, χαμηλού επιπέδου επιστήμονας, γραφιάς, διαιτητής, παλιάτσος, σύμβουλος, όργανο ελέγχου της ενδυματολογικής ευπρέπειας, διευθυντής ορχήστρας, απολογητής, φιλόσοφος, συνεργάτης, χορευτής κλακετών, πολιτικός, ψυχοθεραπευτής, οικειοθελές κορόιδο, τροχονόμος, παπάς, μητέρα-πατέρας-αδελφός-αδελφή-θεία-θείος, λογιστής, τιμητής, ψυχολόγος, η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι.

Από το βιβλίο Ο Δάσκαλος, του Φρανκ Μακ Κορτ, εκδ. Scripta
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

Παραμονή της Γέννησης

Αμήν αμήν λέγω, Κύριε,
συγχώρησε την αδυναμία μου,
χώρον χάρισε στην αδυναμία μου, Κύριε,
με την αδυναμία μου να χωρέσω στην έκκληση
της ψυχής μου. Συγχώρεσε
την σκληρή κατάπτωση,
της σκληρότητας ψυχρής την κατάσταση,
της στείρας ψυχρότητας την κατάκτηση,
της σκληρότατης πτώσης τη στάση,
της ψυχής τη στειρότητα.

Εκείνος που δεν γεννά, δεν γεννάται,
δεν αναγεννάται ποτέ, Κύριε,
της Γέννησης «σκήνωσον εν εμοί»,
ο την Σάρραν και την Ελισσάβετ
γονίμους διδάξας, προς δόξαν σου αιώνιαν.

Από τα «Ποιήματα» της Ζωής Καρέλλη, από τις «Εκδόσεις των φίλων»
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Άλλη μια μέρα

Ολόκληρη η ανάρτηση...

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

Ο δάσκαλος της χρονιάς

Προέλευση: www.logospellas.gr

«Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως την ικανότητα να ζουν καλά», έλεγε ο Αριστοτέλης και αυτό ισχύει στο ακέραιο για τον Γιώργο Χρυσοστομάκη, τον δάσκαλο του 3ου Δημοτικού Σχολείου Γιαννιτσών, ο οποίος συγκλόνισε το Πανελλήνιο, αφού έτρεξε στο Μαραθώνιο της Αθήνας μαζί με τον μαθητή του, σπρώχνοντας το αναπηρικό του αμαξίδιο.

Ο κ. Χρυσοστομάκης, χρόνια μέλος του δρομικού κινήματος, μίλησε για τον Μαραθώνιο στους μαθητές του σχολείου του κατά τη διάρκεια της Ημέρας Πανελλήνιου Σχολικού Αθλητισμού κι εκεί ο μικρός Βαγγέλης, μαθητής της ΣΤ΄ τάξης που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το άθλημα που κερδίζει συνεχώς όλο και περισσότερους οπαδούς.

«Η απόφαση ήταν κοινή. Εκείνη τη μέρα είχα προτείνει στο σχολείο να τιμήσουμε τον Βαγγέλη για την αγάπη που δείχνει στον αθλητισμό, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, όπως και έγινε και ανακοινώσαμε στα παιδιά ότι θα τρέχαμε οι δυο μας στο Μαραθώνιο των Γιαννιτσών το 2017», λέει στο star.gr ο Γ. Χρυσοστομάκης.

Επειδή όμως περνούσαν οι μέρες και η ομάδα Μαραθωνίου των Γιαννιτσών θα κατέβαινε στην Αθήνα ο δάσκαλος πρότεινε στον Βαγγέλη να τρέξουν μαζί στα 10 χλμ. «Ο Βαγγέλης είναι άριστος μαθητής, πολύ δραστήριος, μαθαίνει ντραμς, πηγαίνει κολυμβητήριο… του αρέσει να ζει. Είναι πολύ κοινωνικός, όλα τα παιδιά του σχολείου τον αγαπούν, τον προσέχουν, τον σέβονται και τον εκτιμούν. Η τάξη του είναι από τις καλύτερες που έχω γνωρίσει στα 17 χρόνια υπηρεσίας μου στα σχολεία», συνεχίζει ο κ. Χρυστοστομάκης.

Δάσκαλος και μαθητής αποφασίζουν λοιπόν να τρέξουν στο Μαραθώνιο της Αθήνας και ξεκινά η προπόνηση. Οι δυο τους έκαναν κάποια δρομολόγια στα Γιαννιτσά και στην ομάδα μπήκε κι ένας ακόμα μαθητής της Α΄ Γυμνασίου, ο Δ. Τσιρίδης ο οποίος και στη διαδρομή των 10 χλμ. ξεκούραζε τον κ. Χρυσοστομάκη, ώστε να πιει λίγο νερό και να ξεκουράσει τα χέρια του. Οι τρεις… σωματοφύλακες λοιπόν ξεκίνησαν τη διαδρομή τους και μοιράστηκαν μια εμπειρία που θα μείνει αξέχαστη σε όλους.

«Από την αρχή της κούρσας ο κόσμος μας ενθάρρυνε και μας έδινε κουράγιο. Μου έπιαναν το χέρι, χάιδευαν το κεφάλι του Βαγγέλη, του φιλούσαν τα χέρια… ζήσαμε πολύ συγκινητικές στιγμές», λέει ο κ. Χρυσοστομάκης και προσθέτει: «Τα συναισθήματα ήταν πρωτόγνωρα. Αυτά που παίρνω εγώ από τον Βαγγέλη είναι πολύ περισσότερα από όσα δίνω. Το παιδί ήταν σε όλη τη διαδρομή χαμογελαστό, μου έδινε κουράγιο για να συνεχίσω, μου ζητούσε να πηγαίνω πιο σιγά για να απολαύσει τη διαδρομή. Μέχρι σήμερα άλλωστε δεν έχει βγάλει από το λαιμό του το μετάλλιο». Η υποδοχή δε όταν επέστρεψαν στα Γιαννιτσά ήταν πανηγυρική. Όλο το σχολείο τους καλωσόρισε με χειροκροτήματα και οι συμμαθητές του περίμεναν στη σειρά για να τον κάνουν βόλτα με το καροτσάκι του.

Στο πλευρό του Βαγγέλη σε όλο αυτό το ταξίδι εκτός από τον δάσκαλό του ήταν και ο φύλακας άγγελός του, η μητέρα του, η οποία περήφανη παρακολούθησε το μεγάλο κατόρθωμα των δυο τους. Άλλωστε σ’ εκείνη αφιέρωσε ο μικρός τον τερματισμό του, φορώντας τόσο εκείνος, όσο και ο δάσκαλός του μια μπλούζα πάνω στην οποία είχε γράψει το εξής μήνυμα: «Μαμά σ’ ευχαριστώ για όσα έχεις κάνει για μένα και συνεχίζεις να κάνεις κάθε μέρα. Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να είσαι πάντα γερή, δυνατή και να μου χαμογελάς. Σ’ αγαπώ πολύ. Βαγγέλης – Γιώργος».

Το επόμενο ραντεβού των δυο τους είναι στο Μαραθώνιο της Βέροιας, στις 11 – 12 Δεκεμβρίου, όπου θα τρέξουν 14 χλμ. «Βρήκα στο πρόσωπο του Βαγγέλη έναν συνοδοιπόρο στο Μαραθώνιο. Έζησα μαζί του μοναδικές στιγμές και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό», λέει.
Ολόκληρη η ανάρτηση...

Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Θεολογία και Ψυχιατρική σε διάλογο

Όσες φορές διαβάζω το συγκεκριμένο βιβλίο ολοένα ανακαλύπτω νέα θησαυρίσματα. Πρόκειται για την έκδοση των πρακτικών (Ιανουάριος 1999) μιας ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1994 στη Θήβα από την Μητρόπολη της περιοχής.

Το βιβλίο κατά καιρούς δέχθηκε σφοδρές επιθέσεις αλλά και ιδιαίτερα κολακευτικές κριτικές. Η όλη δυσκολία του εγχειρήματος υπήρξε η γεφύρωση των δύο χώρων, θεολογίας και ψυχιατρικής, μέσα από μια ιδιαίτερα φιλότιμη προσπάθεια ανθρώπων από τον χώρο της επιστήμης και της εκκλησίας. Ο διάλογος οδήγησε σε σημαντικά συμπεράσματα και εκλαΐκευση πολλών σημαντικών γνώσεων και από τους δυο χώρους. Εφόσον και οι δυο υπηρετούν τον άνθρωπο είναι άστοχο να μιλάμε για διαμετρικές αντιθέσεις μολονότι βέβαια ο τρόπος προσέγγισης και ερμηνείας πολλών δεδομένων της ανθρώπινης περιπέτειας είναι σαφώς διακριτός.

Δεν θα πρέπει βέβαια να λησμονούμε πως στο συγκεκριμένο έργο προσφέρεται με χαρακτηριστικά καταληπτό τρόπο η έννοια του προσώπου στον χώρο της θεολογίας, μέσα από την διατύπωση του Μητροπολίτη Ιωάννη Ζηζιούλα, μια προσέγγιση που πλέον διεκδικεί την ταυτότητα του κλασσικού. Σε αρκετά σημεία ωστόσο η γλώσσα του κειμένου έχει ορισμένες επιστημονικές ορολογίες και διατυπώσεις από τον χώρο της ψυχιατρικής που μπορούν να παρακολουθήσουν ευκολότερα οι επιστήμονες του χώρου.

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου παρατίθενται και οι συνεδριάσεις της ολομέλειας των ομάδων που παρακολούθησαν τις αρχικές εισηγήσεις. Εκεί εκφράζονται απλοί ομιλητές μέσα από τις προσωπικές τους εμπειρίες μεγεθύνοντας το εύρος των βιωματικών αποκαλύψεων για τον αναγνώστη. Αξίζει βέβαια να σημειωθεί πως το ύφος του κειμένου μεταφέρει αρκετές πτυχές από τον εκκλησιαστικό χώρο, πιθανότατα γιατί η ημερίδα υλοποιήθηκε υπό την ευθύνη της Μητρόπολης Θηβών με εισηγητές που είχαν λίγο ή πολύ σχέση με τον εκκλησιαστικό χώρο.

Θα ήταν σίγουρα σφάλμα εάν δεν σημειώναμε την σημαντική διαφοροποίηση των δυο προσεγγίσεων όπως αναφέρονται στο βιβλίο. Έτσι λοιπόν, μολονότι και οι δυο χώροι υποστηρίζουν την ανθρώπινη παρουσία, η θεολογία ενσωματώνει σε αυτή την προσέγγιση και τον Θεό κάνοντας λόγο για Θεανθρωποκεντρικό προσανατολισμό, κάτι που αδυνατεί να εξηγήσει επιστημονικά ο χώρος της ψυχοθεραπείας. Εάν οι δυο χώροι εξακολουθήσουν να πορεύονται με παράλληλους υπεροπτικούς μονολόγους τα αποτελέσματα θα είναι φτωχά. Εάν δεχτούμε πως ο ένας χώρος μπορεί πρώτα να ακούσει κι έπειτα να συνδιαλαγεί γόνιμα με τον άλλον, υπάρχει ελπίδα να βγουν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για τον σκοπό που υπηρετούν.

Η «Θεολογία και Ψυχιατρική σε διάλογο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας
Ολόκληρη η ανάρτηση...